A better you
with better words.

Find the right word.
Understand it completely.

endure

/ɪnˈdʊr/ /ɛndˈjɔː/
  1. 1 katlanmak, dayanmak, tahammül etmek
  2. 2 sürmek, kalıcı olmak

Definition (English)

  1. To experience something painful or difficult for a long time without giving up.
  2. To continue to exist for a long time.

Example Sentences

  1. She had to endure the long and tedious meeting.
    Uzun ve sıkıcı bir toplantıya katlanmak zorunda kaldı.
  2. The climbers endured freezing temperatures for three days.
    Dağcılar üç gün boyunca dondurucu soğuğa dayandı.
  3. His legacy will endure for generations.
    Mirası nesiller boyu sürecek.
  4. Their friendship has endured for more than forty years.
    Dostlukları kırk yılı aşkın süredir devam ediyor.

Verb Forms Regular

Base endure
/ɪnˈdʊr/
Past endured
/ɪnˈdʊrd/
Participle endured
/ɪnˈdʊrd/
Spelling rule

Ends in ‑e: add ‑dendure → endured

Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.

Same rule: love → loved · live → lived · use → used

Pronunciation of -ed
/t/worked /d/played /ɪd/wanted

Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /r/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. endured /ɪnˈdʊrd/

Synonyms

Antonyms

Collocations

endure painendure hardshipendure difficultiesendure sufferingendure a journeyendure criticism