emanate
A1A2B1B2C1C2
/ˈɛməˌneɪt/
/ˈɛməˌneɪt/
Formal
- 1 yayılmak, (bir yerden) gelmek
Definition (English)
To come or spread out from a source.
Example Sentences
-
A strange warmth began to emanate from the stone.Taştan garip bir sıcaklık yayılmaya başladı.
-
Confidence seemed to emanate from the speaker.Konuşmacıdan bir özgüven yayılıyordu.
Verb Forms Regular
Base
emanate
/ˈɛməˌneɪt/
Past
emanated
/ˈɛməˌneɪtɪd/
Participle
emanated
/ˈɛməˌneɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑demanate → emanated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. emanated /ˈɛməˌneɪtɪd/