duck
A1A2B1B2C1C2
/dʌk/
/dʌk/
- 1 eğilmek, başını eğmek
- 2 (sorumluluktan) kaçmak, geçiştirmek, yan çizmek
Definition (English)
- To lower the head or body quickly to avoid being hit or seen.
- To avoid a duty, question or unpleasant situation.
Example Sentences
-
Duck when the ball comes flying towards you.Top sana doğru uçarken eğil.
-
He had to duck to avoid the low doorway.Alçak kapıdan geçmek için eğilmek zorunda kaldı.
-
The manager ducked the question about job cuts.Müdür işten çıkarmalarla ilgili soruyu geçiştirdi.
-
She ducked out of the meeting early.Toplantıdan erken sıvıştı.
Verb Forms Regular
Base
duck
/dʌk/
Past
ducked
/dʌkt/
Participle
ducked
/dʌkt/
Spelling rule
Add ‑edduck → ducked
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /k/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. ducked /dʌkt/
Synonyms
Collocations
duck quicklyduck underduck downduck to avoidduck out of the wayduck behind