discontinue
A1A2B1B2C1C2
/dɪskənˈtɪnju/
/dɪskənˈtɪnjuː/
Formal
- 1 durdurmak, kesmek, son vermek
Definition (English)
To stop doing, making or providing something.
Example Sentences
-
The company decided to discontinue the old product line.Şirket eski ürün serisinin üretimini durdurmaya karar verdi.
-
They will discontinue service to that region next month.Gelecek ay o bölgeye verdikleri hizmeti kesecekler.
-
Do not discontinue the medicine without asking your doctor.Doktorunuza danışmadan ilacı bırakmayın.
Verb Forms Regular
Base
discontinue
/dɪskənˈtɪnju/
Past
discontinued
/dɪskənˈtɪnjud/
Participle
discontinued
/dɪskənˈtɪnjud/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddiscontinue → discontinued
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. discontinued /dɪskənˈtɪnjud/