despair
A1A2B1B2C1C2
/dɪˈspɛr/
/dɪˈspeə/
- 1 umudunu yitirmek, umutsuzluğa kapılmak
- 2 (birinden) umudu kesmek
Definition (English)
- To lose all hope, or to feel that a situation will never get better.
- To feel that a person will never improve or behave better.
Example Sentences
-
Don't despair; you'll find another job soon.Umutsuzluğa kapılma, yakında başka bir iş bulursun.
-
She had begun to despair of ever seeing her brother again.Kardeşini bir daha göreceğine dair umudunu yitirmeye başlamıştı.
-
His teachers had almost despaired of him.Öğretmenleri neredeyse ondan umudu kesmişti.
-
I despair of you sometimes; you never listen!Bazen senden umudumu kesiyorum, hiç dinlemiyorsun!
Verb Forms Regular
Base
despair
/dɪˈspɛr/
Past
despaired
/dɪˈspɛrd/
Participle
despaired
/dɪˈspɛrd/
Spelling rule
Add ‑eddespair → despaired
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /r/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. despaired /dɪˈspɛrd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
despair of somethingdespair of doing somethingdespair of someonedon't despairbegin to despair