demeanor
A1A2B1B2C1C2
/dɪˈminər/
/dɪˈmiːnə/
- 1 tavır, duruş, hâl ve tavır uncountable
Definition (English)
Outward behavior or bearing.
Example Sentences
-
Her calm demeanor reassured everyone in the stressful situation.Sakin tavrı, stresli durumda herkesi rahatlattı.
-
The judge maintained a serious demeanor throughout the trial.Yargıç, duruşma boyunca ciddi bir tavır takındı.