curb
A1A2B1B2C1C2
/kɜrb/
/kɜːb/
- 1 sınırlamak, frenlemek, kontrol altına almak
- 2 (duygusunu) dizginlemek, (öfkesine, merakına) hâkim olmak
Definition (English)
- To limit or control something, especially something harmful or unwanted.
- To control a feeling or a way of behaving so that it does not show too much.
Example Sentences
-
The city introduced new rules to curb traffic in the old town.Şehir, eski kent merkezindeki trafiği sınırlamak için yeni kurallar getirdi.
-
We'll have to curb our spending until I find a new job.Yeni bir iş bulana kadar harcamalarımızı frenlememiz gerekecek.
-
Try to curb your temper when you talk to customers.Müşterilerle konuşurken öfkene hâkim olmaya çalış.
-
She found it hard to curb her excitement before the trip.Yolculuktan önce heyecanını dizginlemekte zorlandı.
Verb Forms Regular
Base
curb
/kɜrb/
Past
curbed
/kɜrbd/
Participle
curbed
/kɜrbd/
Spelling rule
Add ‑edcurb → curbed
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /b/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. curbed /kɜrbd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
curb inflationcurb spendingcurb emissionscurb the spread of somethingcurb the power of someonemeasures to curb somethingcurb your tempercurb your enthusiasm