restraint
A1A2B1B2C1C2
/rɪˈstreɪnt/
/rɪˈstreɪnt/
- 1 kısıtlama countable or uncountable
- 2 kendini tutma, itidal, soğukkanlılık uncountable
Definition (English)
- A rule or action that limits or controls something.
- Calm, controlled behaviour, especially when you are angry or excited.
Example Sentences
-
The judge imposed a restraint on the defendant to prevent further contact.Hâkim, sanığın daha fazla temas kurmasını önlemek için bir kısıtlama getirdi.
-
The government placed restraints on public spending.Hükümet kamu harcamalarına kısıtlamalar getirdi.
-
She showed great restraint by not shouting back.Ona bağırarak karşılık vermeyip büyük bir soğukkanlılık gösterdi.
-
Both sides were asked to show restraint.Her iki taraftan da itidalli davranmaları istendi.
Synonyms
Antonyms
Collocations
exercise restraintshow restraintphysical restraintemotional restraintself-restraintuse restraint