common

Happening often, or existing in large numbers or in many places.

• It's a common mistake among learners of English.
  Bu, İngilizce öğrenenler arasında yaygın bir hatadır.
• Colds are very common in the winter months.
  Soğuk algınlığı kış aylarında çok sık görülür.

Shared by, or belonging to, two or more people or groups.

• They have a common interest in music.
  Müziğe ortak bir ilgileri var.
• We all share a common goal in this team.
  Bu takımda hepimizin ortak bir hedefi var.

Ordinary; not special, unusual or of high rank.

• The film shows the life of common people in the city.
  Film, şehirdeki sıradan insanların hayatını anlatıyor.
• He was just a common soldier, not an officer.
  O subay değil, sıradan bir askerdi.

Basic and expected from everyone.

• It's common courtesy to say thank you.
  Teşekkür etmek temel bir nezaket kuralıdır.
• He didn't even have the common decency to call me.
  Beni aramak gibi asgari bir nezaketi bile göstermedi.

Behaving in a way that some people think is rude and shows a low social class.

• Her mother thought that chewing gum in public was common.
  Annesi sokakta sakız çiğnemenin bayağı bir davranış olduğunu düşünürdü.
• He thought loud clothes looked cheap and common.
  Gösterişli kıyafetlerin ucuz ve bayağı göründüğünü düşünürdü.