chronicle
A1A2B1B2C1C2
/ˈkrɑnɪkəl/
/ˈkrɒnɪkəl/
- 1 kaydetmek, kayıt altına almak, (olayları sırasıyla) anlatmak
- 2 vakayiname, kronik countable
Definition (English)
- To record or describe events in the order in which they happened.
- A written record of events in the order in which they happened.
Example Sentences
-
The historian decided to chronicle the events of the last century.Tarihçi geçen yüzyılın olaylarını kayıt altına almaya karar verdi.
-
This book chronicles the rise and fall of the ancient empire.Bu kitap, antik imparatorluğun yükselişini ve düşüşünü anlatıyor.
-
The book is a chronicle of village life in the 1950s.Kitap, 1950'lerdeki köy yaşamının bir vakayinamesi.
-
He wrote a chronicle of his family's history.Ailesinin tarihini anlatan bir vakayiname yazdı.
Verb Forms Regular
Base
chronicle
/ˈkrɑnɪkəl/
Past
chronicled
/ˈkrɑnɪkəld/
Participle
chronicled
/ˈkrɑnɪkəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dchronicle → chronicled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. chronicled /ˈkrɑnɪkəld/