bust
A1A2B1B2C1C2
/bʌst/
/bʌst/
Informal
- 1 kırmak
- 2 (suçüstü) yakalamak, baskın yapmak, çökertmek
Definition (English)
- To break something, especially suddenly or with force.
- (of the police) To arrest someone or raid a place.
Example Sentences
-
The kids busted the window while playing football.Çocuklar futbol oynarken camı kırdı.
-
I have bust my phone screen again.Telefonumun ekranını yine kırdım.
-
The police busted the drug ring.Polis uyuşturucu çetesini çökertti.
-
He was busted for driving without a licence.Ehliyetsiz araç kullanırken yakalandı.
Verb Forms Regular
Base
bust
/bʌst/
Past
busted
/bʌstɪd/
Participle
busted
/bʌstɪd/
Spelling rule
Add ‑edbust → busted
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. busted /bʌstɪd/