bunch
A1A2B1B2C1C2
/bʌntʃ/
/bʌntʃ/
- 1 kümelenmek, bir araya toplanmak
- 2 (kumaşı) kırıştırarak toplamak, (kumaş) toplanıp kırışmak
Definition (English)
- To come close together in a group, or to make people or things do this.
- To pull cloth into tight folds, or to form tight folds.
Example Sentences
-
Cars bunched behind the slow tractor on the narrow road.Dar yolda arabalar, yavaş giden traktörün arkasında kümelendi.
-
The little houses are bunched together around the harbour.Küçük evler limanın çevresinde küme küme bir araya toplanmış.
-
She bunched her skirt in her hands and ran up the stairs.Eteğini avuçlarında toplayıp merdivenlerden koşarak çıktı.
-
His shirt had bunched at the back under his jacket.Gömleği ceketinin altında, sırtında toplanıp kırışmıştı.
Verb Forms Regular
Base
bunch
/bʌntʃ/
Past
bunched
/bʌntʃt/
Participle
bunched
/bʌntʃt/
Spelling rule
Add ‑edbunch → bunched
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /tʃ/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. bunched /bʌntʃt/
Synonyms
Antonyms
Collocations
bunch togetherbunch upbe bunched togetherbunch at the frontbunch your skirt in your hands