brittle
A1A2B1B2C1C2
/ˈbrɪtəl/
/ˈbrɪtəl/
- 1 kırılgan, gevrek
- 2 kolay sarsılan, pamuk ipliğine bağlı
Definition (English)
- Hard but liable to break or shatter easily.
- Easily damaged or destroyed; not stable.
Example Sentences
-
The old glass was very brittle and broke when touched.Eski cam çok kırılgandı ve dokununca kırıldı.
-
Her bones became brittle with age.Kemikleri yaşla birlikte kırılganlaştı.
-
Their friendship was brittle after the argument.Kavgadan sonra arkadaşlıkları pamuk ipliğine bağlıydı.
-
The team's confidence was brittle and collapsed after one loss.Takımın özgüveni kolay sarsılıyordu ve tek bir yenilgiyle çöktü.
Synonyms
fragilebreakable
Antonyms
Collocations
brittle bonesbrittle hairbrittle nailsbrittle material