blackmail
A1A2B1B2C1C2
/ˈblækˌmeɪl/
/ˈblækmeɪl/
- 1 şantaj yapmak
- 2 birini tehdit ederek bir şey yapmaya zorlamak
Definition (English)
- To threaten to reveal embarrassing or damaging information about someone unless they pay you money or do what you want.
- To force someone to do something by threatening them.
Example Sentences
-
They tried to blackmail the politician.Politikacıya şantaj yapmaya çalıştılar.
-
He was accused of blackmailing his business partner.İş ortağına şantaj yapmakla suçlandı.
Verb Forms Regular
Base
blackmail
/ˈblækˌmeɪl/
Past
blackmailed
/ˈblækˌmeɪld/
Participle
blackmailed
/ˈblækˌmeɪld/
Spelling rule
Add ‑edblackmail → blackmailed
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. blackmailed /ˈblækˌmeɪld/
Synonyms
Collocations
blackmail someoneblackmail with informationattempt to blackmailblackmail threatblackmail caseblackmail victim