bench
A1A2B1B2C1C2
/bɛntʃ/
/bɛntʃ/
GeneralLaw
- 1 bank, sıra
- 2 tezgah
Definition (English)
- A long seat for several people, often found in parks or public places.
- The place where a judge or judges sit in a court of law.
Example Sentences
-
They sat on the park bench, watching the sunset in comfortable silence.Parktaki banka oturup rahat bir sessizlik içinde gün batımını izlediler.
-
The lawyer approached the bench to speak with the judge.Avukat, yargıçla konuşmak için kürsüye yaklaştı.