battle
A1A2B1B2C1C2
/ˈbætəl/
/ˈbætəl/
GeneralMilitary
- 1 savaşmak, çatışmak
- 2 mücadele etmek
Definition (English)
- To fight against someone or something.
- To struggle to achieve or resist something.
Example Sentences
-
The soldiers had to battle through the snow.Askerler karla mücadele etmek zorunda kaldılar.
-
They battled against poverty for years.Yıllarca yoksulluğa karşı savaştılar.
Verb Forms Regular
Base
battle
/ˈbætəl/
Past
battled
/ˈbætəld/
Participle
battled
/ˈbætəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dbattle → battled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. battled /ˈbætəld/
Synonyms
Antonyms
Collocations
battle againstbattle forbattle withbattle to survivebattle woundsbattle field