A better you
with better words.

Find the right word.
Understand it completely.

babble

/ˈbæbəl/ /ˈbæbəl/
  1. 1 anlamsızca konuşmak, gevezelik etmek, (bebek) agulamak
  2. 2 şırıldamak

Definition (English)

  1. To talk continuously, quickly, and not very clearly.
  2. To make a continuous low sound, like water flowing.

Example Sentences

  1. The baby began to babble happily in his cot.
    Bebek beşiğinde mutlu mutlu agulamaya başladı.
  2. He was so nervous that he babbled about nothing for ten minutes.
    O kadar gergindi ki on dakika boyunca boş şeyler hakkında gevezelik etti.
  3. The stream continued to babble over the rocks.
    Dere kayaların üzerinden şırıldayarak akmaya devam etti.
  4. We fell asleep to the sound of a babbling brook.
    Şırıldayan bir derenin sesiyle uyuyakaldık.

Verb Forms Regular

Base babble
/ˈbæbəl/
Past babbled
/ˈbæbəld/
Participle babbled
/ˈbæbəld/
Spelling rule

Ends in ‑e: add ‑dbabble → babbled

Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.

Same rule: love → loved · live → lived · use → used

Pronunciation of -ed
/t/worked /d/played /ɪd/wanted

Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. babbled /ˈbæbəld/

Synonyms

prattlechatterjabberblathergabble

Collocations

babble on (about something)babble incoherentlybabbling brookbabble happily