annoy
A1A2B1B2C1C2
/əˈnɔɪ/
/əˈnɔɪ/
- 1 sinirlendirmek, rahatsız etmek
Definition (English)
To make someone slightly angry or impatient.
Example Sentences
-
It really annoys me when people interrupt others while speaking.Başkalarını konuşurken bölen insanlar beni gerçekten sinirlendiriyor.
-
His loud music really annoys the neighbours.Yüksek sesi komşuları gerçekten rahatsız ediyor.
Verb Forms Regular
Base
annoy
/əˈnɔɪ/
Past
annoyed
/əˈnɔɪd/
Participle
annoyed
/əˈnɔɪd/
Spelling rule
Vowel + y: add ‑edannoy → annoyed
Fiil sesli harf + y ile bittiği için y değişmez, sonuna -ed eklenir.
Same rule: play → played · enjoy → enjoyed · stay → stayed
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. annoyed /əˈnɔɪd/