uncharacteristic
A1A2B1B2C1C2
/ˌʌnˌkɛrɪktərˈɪstɪk/
/ʌŋˌkærɪktəˈrɪstɪk/
- 1 alışılmadık, (birine) özgü olmayan, (birinin) tarzına uymayan
Definition (English)
Not typical of the way a particular person usually behaves.
Example Sentences
-
His uncharacteristic silence worried his friends.Onun alışılmadık sessizliği arkadaşlarını endişelendirdi.
-
It was uncharacteristic of him to forget an important meeting.Önemli bir toplantıyı unutması hiç onun tarzı değildi.
Synonyms
Antonyms
Collocations
uncharacteristic behavioruncharacteristic silenceuncharacteristic reactionuncharacteristic mooduncharacteristic response