testify
A1A2B1B2C1C2
/ˈtɛstəˌfaɪ/
/ˈtɛstɪˌfaɪ/
GeneralLaw
- 1 tanıklık etmek, ifade vermek
- 2 kanıtlamak
Definition (English)
- To tell a court what you know, usually after promising to tell the truth.
- To show that something is true or real, often by giving proof.
Example Sentences
-
She agreed to testify in court about what she saw.Ne gördüğünü mahkemede tanıklık etmeyi kabul etti.
-
He testified against the accused.Sanık aleyhine ifade verdi.
-
The empty streets testified to the city's fear.Boş sokaklar şehrin korkusuna tanıklık ediyordu.
Verb Forms Regular
Base
testify
/ˈtɛstəˌfaɪ/
Past
testified
/ˈtɛstəˌfaɪd/
Participle
testified
/ˈtɛstəˌfaɪd/
Spelling rule
Consonant + y: y → ‑iedtestify → testified
Fiil sessiz harf + y ile bittiği için y düşer, yerine -ied gelir. (Sesli harf + y ile bitenlerde y kalır: play → played.)
Same rule: study → studied · try → tried · carry → carried
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. testified /ˈtɛstəˌfaɪd/