tame

(of an animal) used to people and willing to come close to them; not wild.

• The deer on the island have become quite tame because tourists feed them every day.
  Turistler onları her gün beslediği için adadaki geyikler insanlara epey alıştı.
• It is dangerous to treat a wild animal as if it were tame, however friendly it seems.
  Ne kadar dost canlısı görünürse görünsün, vahşi bir hayvana ehlileşmiş gibi davranmak tehlikelidir.

Not exciting, interesting or strong enough.

• The film was rather tame compared to the book.
  Film, kitapla karşılaştırıldığında oldukça sönük kaldı.
• His criticism of the plan was surprisingly tame.
  Plana yönelik eleştirisi şaşırtıcı derecede sönüktü.

To train a wild animal to live with people and obey them.

• It took months to tame the wild horse.
  Vahşi atı evcilleştirmek aylar sürdü.
• People tamed dogs thousands of years ago.
  İnsanlar köpekleri binlerce yıl önce evcilleştirdi.