stub
A1A2B1B2C1C2
/stʌb/
/stʌb/
-
1
kalan parça, (sigara) izmaritcountable
The short part of something that is left after the rest has been used.
-
She wrote the note with the stub of an old pencil.Notu eski bir kalemin kalan parçasıyla yazdı.
-
He put out the stub of his cigarette in the ashtray.Sigarasının izmaritini kül tablasında söndürdü.
-
-
2
koçan, bilet koçanıcountable
The part of a ticket or cheque that you keep after the rest is torn off.
-
He found a ticket stub in his pocket.Cebinde bir bilet koçanı buldu.
-
Keep the stub of your cheque as a record of payment.Ödeme kaydı olarak çekin koçanını saklayın.
-
-
3
(ayak parmağını) çarpmak
To hit your toe by accident against something hard.
-
I stubbed my toe on the leg of the bed.Ayak parmağımı yatağın ayağına çarptım.
-
Be careful not to stub your toe in the dark.Karanlıkta ayak parmağını bir yere çarpmamaya dikkat et.
-
Verb Forms Regular
Base
stub
/stʌb/
Past
stubbed
/stʌbd/
Participle
stubbed
/stʌbd/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edstub → stubbed
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /b/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. stubbed /stʌbd/
Synonyms
Collocations
ticket stubcigarette stubpencil stubstub your toestub out a cigarette