reign
A1A2B1B2C1C2
/reɪn/
/reɪn/
- 1 hüküm sürmek
- 2 egemen olmak
Definition (English)
- To rule as a king or queen; to have supreme power.
- To be dominant or prevalent in a particular place or sphere.
Example Sentences
-
Queen Elizabeth II reigned for over 70 years.Kraliçe II. Elizabeth 70 yıldan fazla hüküm sürdü.
-
Peace reigned in the valley after the war.Savaştan sonra vadide barış hüküm sürdü.
Verb Forms Regular
Base
reign
/reɪn/
Past
reigned
/reɪnd/
Participle
reigned
/reɪnd/
Spelling rule
Add ‑edreign → reigned
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. reigned /reɪnd/