refute
A1A2B1B2C1C2
/rɪˈfjut/
/rɪˈfjuːt/
Formal
- 1 çürütmek, yanlışlamak
- 2 yalanlamak, kesinlikle reddetmek
Definition (English)
- To prove that a statement, opinion, or belief is wrong.
- To say strongly that a statement or claim is not true.
Example Sentences
-
The evidence refutes the initial accusation.Kanıtlar ilk suçlamayı çürütüyor.
-
The scientist refuted the theory with new research.Bilim insanı yeni araştırmalarla teoriyi çürüttü.
-
The company refuted the claims in a short statement.Şirket kısa bir açıklamayla iddiaları yalanladı.
-
He angrily refuted any suggestion that he had cheated.Kopya çektiğine dair her türlü imayı öfkeyle reddetti.
Verb Forms Regular
Base
refute
/rɪˈfjut/
Past
refuted
/rɪˈfjutɪd/
Participle
refuted
/rɪˈfjutɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑drefute → refuted
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. refuted /rɪˈfjutɪd/