A better you
with better words.

Find the right word.
Understand it completely.

Previous word Next word

pounce

/paʊns/ /paʊns/
verb Regular verbpounce pounced
General
  1. 1 (üstüne) atılmak, üzerine çullanmak

Definition (English)

To jump forward suddenly to catch or attack something.

Example Sentences

  1. The cat prepared to pounce on the toy mouse.
    Kedi oyuncak fareye atılmaya hazırlandı.
  2. The lion crouched in the long grass, ready to pounce.
    Aslan, atılmaya hazır halde uzun otların arasına çömeldi.
Figurative
  1. 1 (fırsatı) hemen kapmak, (hatanın) üzerine atlamak

Definition (English)

To quickly take an opportunity, or to criticise a mistake as soon as it appears.

Example Sentences

  1. He will pounce at the first opportunity.
    İlk fırsatı hemen kapacaktır.
  2. The critics pounced on every small mistake in the film.
    Eleştirmenler filmdeki her küçük hatanın üzerine atladı.

Verb Forms Regular

Base pounce
/paʊns/
Past pounced
/paʊnst/
Participle pounced
/paʊnst/
Spelling rule

Ends in ‑e: add ‑dpounce → pounced

Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.

Same rule: love → loved · live → lived · use → used

Pronunciation of -ed
/t/worked /d/played /ɪd/wanted

Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. pounced /paʊnst/

Synonyms

leapspringswoop

Collocations

pounce onpounce uponready to pouncepounce on a mistake

Related Words

predatorpreyquickmovementcatch