peal
A1A2B1B2C1C2
/pil/
/piːl/
- 1 (çanlar) çalmak, çın çın ötmek
- 2 (kahkaha) çınlamak, (gök) gürlemek
Definition (English)
- To ring loudly, used about a bell or a set of bells.
- To make a sudden loud sound, used about laughter or thunder.
Example Sentences
-
The town hall bells pealed at midnight to welcome the new year.Belediye binasının çanları yeni yılı karşılamak için gece yarısı çaldı.
-
Bells were pealing all over the city when the team won.Takım kazandığında şehrin her yanında çanlar çın çın ötüyordu.
-
Her laughter pealed through the empty hall.Kahkahası boş salonda çınladı.
-
Thunder pealed overhead as we ran for the car.Arabaya doğru koşarken tepemizde gök gürledi.
Verb Forms Regular
Base
peal
/pil/
Past
pealed
/pild/
Participle
pealed
/pild/
Spelling rule
Add ‑edpeal → pealed
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. pealed /pild/
Synonyms
Collocations
bells pealpeal outpeal with laughterlaughter pealsthunder peals