overrule
A1A2B1B2C1C2
/ˈoʊvərˌrul/
/ˌəʊvəˈruːl/
General
- 1 (kararı) bozmak, geçersiz kılmak
Definition (English)
To change or reject a decision made by someone with less authority.
Example Sentences
-
The head teacher overruled the decision to cancel the trip.Okul müdürü geziyi iptal etme kararını bozdu.
-
The board can overrule the manager if it disagrees.Yönetim kurulu, aynı fikirde değilse müdürün kararını geçersiz kılabilir.
GeneralLaw
- 1 (itirazı) reddetmek
Definition (English)
Of a judge, to reject a lawyer's objection during a trial.
Example Sentences
-
Objection overruled — the witness may answer.İtiraz reddedildi — tanık cevap verebilir.
-
The judge will overrule a weak objection without further argument.Hâkim, zayıf bir itirazı başka bir tartışmaya gerek bırakmadan reddedecektir.
Verb Forms Regular
Base
overrule
/ˈoʊvərˌrul/
Past
overruled
/ˈoʊvərˌruld/
Participle
overruled
/ˈoʊvərˌruld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑doverrule → overruled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. overruled /ˈoʊvərˌruld/