interlace
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪntərˈleɪs/
/ˌɪntəˈleɪs/
- 1 iç içe geçmek, birbirine geçirmek, (parmakları) kenetlemek
Definition (English)
To join things by crossing them over and under each other, or to be joined in this way.
Example Sentences
-
The vines began to interlace across the garden wall.Sarmaşıklar bahçe duvarında iç içe geçmeye başladı.
-
Her fingers would interlace as she spoke.Konuşurken parmakları kenetlenirdi.
-
She interlaced her fingers and rested her chin on them.Parmaklarını kenetleyip çenesini üzerlerine dayadı.
Verb Forms Regular
Base
interlace
/ˌɪntərˈleɪs/
Past
interlaced
/ˌɪntərˈleɪst/
Participle
interlaced
/ˌɪntərˈleɪst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dinterlace → interlaced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. interlaced /ˌɪntərˈleɪst/
Synonyms
Collocations
interlace your fingersinterlace threadsinterlace with