inner child
A1A2B1B2C1C2
/ˈɪnər tʃaɪld/
/ˈɪnə tʃaɪld/
- 1 iç çocuk, içimizdeki çocuk uncountable
Definition (English)
The childlike part of a person's personality, representing their early experiences and emotions.
Example Sentences
-
Therapy often involves healing your inner child.Terapi genellikle iç çocuğunuzu iyileştirmeyi içerir.
-
He felt a connection to his inner child through play.Oyun aracılığıyla iç çocuğuyla bir bağ hissetti.