inhabited
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnˈhæbətəd/
/ɪnˈhæbɪtɪd/
- 1 meskûn, insanların yaşadığı, yerleşim olan
Definition (English)
Where people live; not empty of people.
Example Sentences
-
This is a thinly inhabited part of the country.Burası ülkenin seyrek nüfuslu bir bölgesidir.
-
The island has been inhabited for thousands of years.Adada binlerce yıldır insanlar yaşıyor.