inhabit
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnˈhæbət/
/ɪnˈhæbɪt/
- 1 (bir yerde) yaşamak, (bir yeri) yurt edinmek
Definition (English)
To live in a place.
Example Sentences
-
Many people inhabit this beautiful island.Birçok insan bu güzel adada yaşar.
-
Birds inhabit the tall trees in the forest.Kuşlar ormandaki uzun ağaçlarda yaşar.
Verb Forms Regular
Base
inhabit
/ˌɪnˈhæbət/
Past
inhabited
/ˌɪnˈhæbətɪd/
Participle
inhabited
/ˌɪnˈhæbətɪd/
Spelling rule
Add ‑edinhabit → inhabited
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. inhabited /ˌɪnˈhæbətɪd/