impediment
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪmˈpɛdəmənt/
/ɪmˈpɛdɪmənt/
- 1 engel, mâni countable
- 2 (konuşma) bozukluğu, kusur countable
Definition (English)
- Something that makes it difficult to do something or to make progress.
- A physical problem that makes it difficult to speak normally.
Example Sentences
-
The lack of funding was a major impediment.Finansman eksikliği büyük bir engeldi.
-
His shyness was an impediment to his career.Utangaçlığı kariyerine bir engeldi.
-
He had a slight speech impediment as a child.Çocukken hafif bir konuşma bozukluğu vardı.
-
Speech therapy helped her overcome her impediment.Konuşma terapisi, konuşma bozukluğunun üstesinden gelmesine yardımcı oldu.