humble
A1A2B1B2C1C2
/ˈhʌmbəl/
/ˈhʌmbəl/
- 1 (birini) mahcup etmek, (birinin) gururunu kırmak
- 2 (rakibinin) burnunu sürtmek, (favoriyi) dize getirmek
Definition (English)
- To make someone feel less important or less proud than before.
- To defeat a stronger or more famous opponent easily, especially in sport.
Example Sentences
-
I was humbled by the kindness of complete strangers.Hiç tanımadığım insanların nezaketi beni mahcup etti.
-
Failing the exam humbled him and made him work harder.Sınavda başarısız olmak gururunu kırdı ve onu daha çok çalışmaya itti.
-
The small club humbled the champions in the cup.Küçük kulüp kupada şampiyonun burnunu sürttü.
-
The young player humbled the world number one in straight sets.Genç oyuncu, dünya bir numarasını set vermeden dize getirdi.
Verb Forms Regular
Base
humble
/ˈhʌmbəl/
Past
humbled
/ˈhʌmbəld/
Participle
humbled
/ˈhʌmbəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dhumble → humbled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. humbled /ˈhʌmbəld/
Synonyms
Collocations
be humbled by somethingfeel humbleda humbling experiencehumble yourselfhumble the champions