habitation
A1A2B1B2C1C2
/ˌhæbəˈteɪʃən/
/ˌhæbɪˈteɪʃən/
- 1 mesken, yerleşim yeri countable
- 2 yaşama, iskân, ikamet uncountable
Definition (English)
- A place where someone lives; a dwelling.
- The act of living in a place.
Example Sentences
-
The remote island offered no permanent habitation for humans.Uzak ada insanlar için kalıcı bir mesken sunmuyordu.
-
The ruins of an ancient habitation were found near the river.Nehrin yakınında eski bir yerleşim yerinin kalıntıları bulundu.
-
These old buildings are unfit for human habitation.Bu eski binalar insanların yaşamasına elverişsiz.
-
They searched for signs of habitation in the ruins.Harabelerde insan yaşamına dair izler aradılar.
-
The report detailed the conditions of habitation in the city.Rapor, şehirdeki ikamet koşullarını detaylandırıyordu.