fawning

The act of praising someone too much and trying too hard to please that person, often to gain an advantage.

• His constant fawning made others uncomfortable.
  Sürekli yaltaklanması başkalarını rahatsız etti.
• She was tired of the fawning of people who only wanted favours.
  Yalnızca iyilik bekleyen insanların yaltaklanmasından bıkmıştı.

In psychology, a reaction to stress or danger in which a person tries to please others to avoid conflict or harm.

• Fawning can be a subconscious coping strategy.
  Yaranma tepkisi bilinçsiz bir başa çıkma stratejisi olabilir.
• Therapists often see fawning in adults who grew up with conflict at home.
  Terapistler yaranma tepkisini evde çatışma içinde büyümüş yetişkinlerde sıkça görür.

Praising someone too much and trying too hard to please that person.

• The newspaper published a fawning interview with the new manager.
  Gazete, yeni müdürle dalkavukça bir röportaj yayımladı.
• She was surrounded by fawning admirers at the party.
  Partide yaltakçı hayranlarla çevriliydi.