encounter
A1A2B1B2C1C2
/ɪnˈkaʊntər/
/ɪŋˈkaʊntə/
- 1 karşılaşmak, rastlamak
- 2 (bir sorunla) karşılaşmak, (zorluk) yaşamak
Definition (English)
- To meet someone or find something unexpectedly.
- To experience something difficult or unpleasant.
Example Sentences
-
She encountered an old friend at the market.Pazarda eski bir arkadaşıyla karşılaştı.
-
I first encountered him at a conference in Paris.Onunla ilk kez Paris'teki bir konferansta karşılaştım.
-
We encountered some problems on our trip.Gezimizde bazı sorunlarla karşılaştık.
-
Tourists may encounter language barriers.Turistler dil engelleriyle karşılaşabilir.
Verb Forms Regular
Base
encounter
/ɪnˈkaʊntər/
Past
encountered
/ɪnˈkaʊntərd/
Participle
encountered
/ɪnˈkaʊntərd/
Spelling rule
Add ‑edencounter → encountered
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /r/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. encountered /ɪnˈkaʊntərd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
encounter difficultiesencounter problemsencounter resistanceencounter oppositionencounter a situationencounter someone