dominion
A1A2B1B2C1C2
/dəˈmɪnjən/
/dəˈmɪniən/
-
1
hâkimiyet, egemenlikuncountable Formal
Power or control over people or things.
-
Humans have long tried to gain dominion over nature.İnsanlar uzun zamandır doğa üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışıyor.
-
The empire held dominion over many smaller states.İmparatorluk birçok küçük devlet üzerinde egemenlik kurmuştu.
-
-
2
hâkimiyet alanı, ülkecountable History
The land that a ruler or government controls.
-
The king ruled his vast dominion with a firm hand.Kral, geniş topraklarını sıkı bir şekilde yönetti.
-
The prince travelled across his father's dominions.Prens, babasının hâkimiyet alanındaki toprakları dolaştı.
-
-
3
dominyoncountable History
In the past, a self-governing country of the British Empire, such as Canada.
-
Canada became a dominion in 1867.Kanada 1867'de dominyon oldu.
-
Australia and New Zealand were once dominions of the British Empire.Avustralya ve Yeni Zelanda bir zamanlar Britanya İmparatorluğu'nun dominyonlarıydı.
-
Synonyms
Collocations
dominion overexercise dominionhold dominion