dominance
A1A2B1B2C1C2
/ˈdɑmənəns/
/ˈdɒmɪnəns/
- 1 hâkimiyet, egemenlik, üstünlük uncountable
Definition (English)
The state of being more powerful, important, or noticeable than others.
Example Sentences
-
The company achieved market dominance within five years.Şirket beş yıl içinde pazar hâkimiyetini elde etti.
-
The lion's dominance in the pride was clear.Aslanın sürüdeki hâkimiyeti açıktı.
Synonyms
Antonyms
Collocations
market dominanceestablish dominanceassert dominancemaintain dominancedominance over others