dispute
A1A2B1B2C1C2
/dɪˈspjut/
/dɪˈspjuːt/
- 1 itiraz etmek, karşı çıkmak
- 2 tartışmak, anlaşmazlığa düşmek
Definition (English)
- To say that something is not true or not correct.
- To argue with someone about something, especially about who owns it.
Example Sentences
-
He did not dispute the facts presented.Sunulan gerçeklere itiraz etmedi.
-
Nobody disputes that the city needs more housing.Şehrin daha fazla konuta ihtiyacı olduğuna kimse itiraz etmiyor.
-
They dispute the ownership of the land.Arazinin mülkiyeti konusunda anlaşmazlığa düştüler.
-
The two neighbours have disputed the boundary for years.İki komşu yıllardır sınır konusunda tartışıyor.
Verb Forms Regular
Base
dispute
/dɪˈspjut/
Past
disputed
/dɪˈspjutɪd/
Participle
disputed
/dɪˈspjutɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddispute → disputed
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. disputed /dɪˈspjutɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
dispute a claimdispute the factsdispute a decisionhotly disputeddispute ownership
Phrases 8
See all- dispute settlementn.uyuşmazlık çözümü, anlaşmazlık çözümü
- dispute settlement bodyn.anlaşmazlık çözüm organı
- disputen.anlaşmazlık, uyuşmazlık
- border disputen.sınır anlaşmazlığı, sınır uyuşmazlığı
- family disputen.aile anlaşmazlığı
- in disputeexpr.tartışmalı, ihtilaflı
- online dispute resolutionn.çevrimiçi uyuşmazlık çözümü
- trade disputen.ticaret anlaşmazlığı, ticari ihtilaf