disguise
A1A2B1B2C1C2
/dɪsˈgaɪz/
/dɪsˈgaɪz/
- 1 kılık değiştirmek, tanınmaz hâle getirmek
- 2 gizlemek, saklamak
Definition (English)
- To change your appearance so that people do not recognize you.
- To hide a feeling, fact or intention so that others do not notice it.
Example Sentences
-
He disguised himself as a waiter.Kendine garson kılığı verdi.
-
She disguised her voice on the phone.Telefonda sesini değiştirdi.
-
He could not disguise his disappointment when he heard the news.Haberi duyunca hayal kırıklığını gizleyemedi.
-
The shop tried to disguise the fact that prices had gone up.Mağaza fiyatların arttığı gerçeğini gizlemeye çalıştı.
Verb Forms Regular
Base
disguise
/dɪsˈgaɪz/
Past
disguised
/dɪsˈgaɪzd/
Participle
disguised
/dɪsˈgaɪzd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddisguise → disguised
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /z/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. disguised /dɪsˈgaɪzd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
disguise yourselfdisguise asdisguise the truthdisguise identitydisguise intentionsdisguise a voice