discipline
A1A2B1B2C1C2
/ˈdɪsəplən/
/ˈdɪsɪˌplɪn/
- 1 (birine) disiplin cezası vermek, (birini) cezalandırmak
- 2 disipline etmek, (kendini) disipline sokmak
Definition (English)
- To punish someone officially for bad behaviour or for breaking rules.
- To train yourself, a person or an animal to control behaviour and follow rules.
Example Sentences
-
Two employees were disciplined for being rude to customers.Müşterilere kaba davranan iki çalışana disiplin cezası verildi.
-
The player was disciplined by his club for arriving late to training.Oyuncu, antrenmana geç geldiği için kulübü tarafından cezalandırıldı.
-
She disciplined herself to study for two hours every evening.Her akşam iki saat ders çalışmak için kendini disipline soktu.
-
It takes time and patience to discipline a young dog.Genç bir köpeği disipline etmek zaman ve sabır ister.
Verb Forms Regular
Base
discipline
/ˈdɪsəplən/
Past
disciplined
/ˈdɪsəplənd/
Participle
disciplined
/ˈdɪsəplənd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddiscipline → disciplined
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. disciplined /ˈdɪsəplənd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
discipline someone for somethingbe disciplined for doing somethingdiscipline yourself to do somethingdiscipline a childbe formally disciplined