disadvantage
A1A2B1B2C1C2
/ˌdɪsədˈvæntɪdʒ/
/ˌdɪsədˈvɑːntɪdʒ/
- 1 (birini) dezavantajlı duruma düşürmek, (birinin) aleyhine olmak
Definition (English)
To put a person or group in a worse position than others.
Example Sentences
-
The new rules disadvantage people who live far from the city.Yeni kurallar şehirden uzakta yaşayan insanları dezavantajlı duruma düşürüyor.
-
Students without internet at home are seriously disadvantaged.Evinde internet olmayan öğrenciler ciddi biçimde dezavantajlı duruma düşüyor.
Verb Forms Regular
Base
disadvantage
/ˌdɪsədˈvæntɪdʒ/
Past
disadvantaged
/ˌdɪsədˈvæntɪdʒd/
Participle
disadvantaged
/ˌdɪsədˈvæntɪdʒd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddisadvantage → disadvantaged
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /dʒ/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. disadvantaged /ˌdɪsədˈvæntɪdʒd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
be disadvantaged by somethingunfairly disadvantage someonebe seriously disadvantageddisadvantage someone in something