desperation
A1A2B1B2C1C2
/ˌdɛspərˈeɪʃən/
/ˌdɛspəˈreɪʃən/
- 1 çaresizlik, umutsuzluk uncountable
Definition (English)
A state of despair, typically leading to rash or extreme behavior.
Example Sentences
-
In desperation, he begged for help.Çaresizlik içinde yardım için yalvardı.
-
Her desperation was clear to everyone.Çaresizliği herkesçe belliydi.