deject
A1A2B1B2C1C2
/dɪˈdʒɛkt/
/dɪˈdʒɛkt/
- 1 (birinin) moralini bozmak, (birini) karamsarlığa düşürmek
Definition (English)
To make someone feel sad and without hope.
Example Sentences
-
The bad news seemed to deject him greatly.Kötü haber onu çok karamsarlığa düşürmüş görünüyordu.
-
Don't let this failure deject you.Bu başarısızlığın moralini bozmasına izin verme.
Verb Forms Regular
Base
deject
/dɪˈdʒɛkt/
Past
dejected
/dɪˈdʒɛktɪd/
Participle
dejected
/dɪˈdʒɛktɪd/
Spelling rule
Add ‑eddeject → dejected
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. dejected /dɪˈdʒɛktɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
deject someone