cunning
A1A2B1B2C1C2
/ˈkʌnɪŋ/
/ˈkʌnɪŋ/
- 1 kurnazlık, hile
- 2 maharet
Definition (English)
- Skill in achieving one's aims by indirect or deceitful methods.
- The ability to get what you want by being clever or tricky.
Example Sentences
-
She used her cunning to get the promotion.Terfiyi almak için kurnazlığını kullandı.
-
It was a cunning plan to avoid paying taxes.Vergi ödemekten kaçınmak için kurnazca bir plandı.
-
He was known for his cunning and sharp mind.Kurnazlığı ve keskin zekasıyla tanınıyordu.
Synonyms
craftinessslynessdeviousnesstrickeryguileartfulnesswiliness
Antonyms
Collocations
cunning plancunning smilecunning foxcunning trickcunning strategycunning mind