cue

A signal or action that tells someone what to do or say.

• The director gave the actor a subtle cue to begin his monologue.
  Yönetmen oyuncuya monologuna başlaması için ince bir işaret verdi.
• Her sudden silence was my cue to leave.
  Ani sessizliği, benim ayrılmam için bir işaretti.

A sign or piece of information that helps you understand or notice something.

• Babies learn by watching facial cues from their parents.
  Bebekler, ebeveynlerinin yüz ifadelerindeki ipuçlarını izleyerek öğrenir.
• Pilots use visual cues to judge their height above the runway.
  Pilotlar pistin üzerindeki yüksekliklerini tahmin etmek için görsel ipuçlarından yararlanır.

A long wooden stick used to hit the ball in snooker or pool.

• He chalked the end of his cue before taking the shot.
  Vuruşu yapmadan önce istekasının ucunu tebeşirledi.
• She bought a new pool cue for the tournament.
  Turnuva için yeni bir bilardo istekası aldı.