cubicle
A1A2B1B2C1C2
/ˈkjubɪkəl/
/ˈkjuːbɪkəl/
- 1 kabin, bölme, küçük çalışma alanı countable
Definition (English)
A small, partitioned space for one person to work in.
Example Sentences
-
He sat in his cubicle and answered the phone.Kabininde oturup telefonu yanıtladı.
-
The office has many small cubicles for staff.Ofiste personel için birçok küçük bölme var.
Synonyms
Collocations
small cubicleoffice cubiclecubicle wallcubicle spacecubicle officecubicle partition