contempt

1. 1 küçümseme, hor görme uncountable

Definition (English)

A strong feeling that someone or something is worthless and deserves no respect.

Example Sentences

1. He showed open contempt for authority.
   Otoriteyi açıkça hor gördüğünü gösterdi.
2. She looked at him with contempt.
   Ona küçümseyerek baktı.

1. 1 mahkemeye saygısızlık, mahkeme kararına uymama uncountable

Definition (English)

The offence of disobeying or disrespecting a court of law (contempt of court).

Example Sentences

1. The defendant faced charges of contempt of court.
   Sanık mahkemeye saygısızlık suçlamasıyla karşı karşıya kaldı.
2. The witness was held in contempt for refusing to answer.
   Tanık, yanıt vermeyi reddettiği için mahkemeye saygısızlıktan sorumlu tutuldu.