congregate
A1A2B1B2C1C2
/ˈkɑŋgrəˌgeɪt/
/ˈkɒŋgrɪˌgeɪt/
- 1 toplanmak, bir araya gelmek, kümelenmek
Definition (English)
To come together in a group in one place.
Example Sentences
-
People began to congregate for the concert.İnsanlar konser için toplanmaya başladı.
-
Students often congregate around the entrance.Öğrenciler genellikle girişin etrafında toplanırlar.
-
Birds congregate in large flocks during migration.Kuşlar göç sırasında büyük sürüler halinde toplanır.
Verb Forms Regular
Base
congregate
/ˈkɑŋgrəˌgeɪt/
Past
congregated
/ˈkɑŋgrəˌgeɪtɪd/
Participle
congregated
/ˈkɑŋgrəˌgeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dcongregate → congregated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. congregated /ˈkɑŋgrəˌgeɪtɪd/