confer
A1A2B1B2C1C2
/kənˈfɜr/
/kənˈfɜː/
- 1 (unvan, hak vb.) vermek, bahşetmek
- 2 görüşmek, danışmak
Definition (English)
- To give an award, a degree, or a right to someone.
- To discuss something important with someone to make a decision.
Example Sentences
-
The university will confer honorary degrees on two distinguished former students.Üniversite iki seçkin mezununa fahri doktora unvanı verecek.
-
The law confers certain rights on all citizens.Yasa tüm vatandaşlara belirli haklar tanır.
-
The team needs to confer before making a final decision.Ekibin nihai bir karar vermeden önce görüşmesi gerekiyor.
-
The judge conferred with both lawyers before deciding.Hâkim karar vermeden önce her iki avukatla görüştü.
Verb Forms Regular
Base
confer
/kənˈfɜr/
Past
conferred
/kənˈfɜrd/
Participle
conferred
/kənˈfɜrd/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edconfer → conferred
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /r/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. conferred /kənˈfɜrd/